Ópschieten. 
C?0 OB.DB- van 
ven altyd of ten 'minften zeer lang , ih 
eenen ftaat van,, nuttige nederigheid, ge- 
lyk de goudgeele Kropfalade. Als dan 
zyn derzelver Bladeren aangenaam, malsch 
en goed ter fpyze: doch, zo dra zy Zaad 
zullen geeven, fcbieten zy in de hoogte 
op, wanneer de fmaakelykheid der Blade* 
ren verdwynt , om dat de Plant alle haa- 
re kragten tot dat groot einde befteedt. 
V. Waarom ftelde God deeze otde van; 
xipfchieten vast ? 
A. Op dat de hooge Vruchten»en het 
Zaad dan getnakkelyker onder ons oog 
zouden vallen , en ons tèr inzameling^ 
hoopen ; op dat ze op den grond niet] 
Zouden verrotten of door de kruipende 
infeöen vernield worden. ■— Zyn. niet deeze 
drie oogmerken zeer gewigtig , duidelyke 
proeven eener waafe Wysheid? 
V. Zy lyden geene tegenfpraak ! Dan, 
dat ik hu ook iets van de Takken , 
Bladeren , Bloemen , Zaaden en Vruch' 
ten , die- nOcIV oVerfchieten , weete! 
A. Wyl de Planten geene eigenlyk ge¬ 
zegde TAKKEN hebben , en Bloemen, 
Zaaden en Vruchten veelen merktekenen 
eener Godlyke Wysheid draagen , zal $ 
van de laatften afzonderlyk met U fpree- 
ken , en van de eerften dan , wanneet 
we van de Boomen handelen. Eer wy egte f 
