ViDCHTDOOMI», $<S 
Vêrfchillen , al Haan zy in denzelfden 
Grond , en al krygen ze dezelfde Zon, 
en dezelfden Regen , om dat de fmaaken 
der Menfchen onderfcheiden zyn --. 
dat men eenen Boom door enten kan 
dwingen , om geelen , rooden en zwar¬ 
ten , laat ik zeggen, zelfs om [twaalf 
of meer foorten van Appelen , allen van 
verfchillenden fmaak , te draagen --dat 
evenwel geene foort immer verbasterd 
wordt — en dat de Vruchtboomen, we¬ 
gens derzelver voordeelen, zeer oud wor¬ 
den , gelyk ik , onder anderen , eenen 
Abrikoosboom van meer dan honderd jaa- 
ren gezien heb - Gaa nu over , om 
de rekening op te maaken. Wanneer gy 
deeze agttien hoedanigheden in de Vrüchtboo- 
men en derzelver Vruchten opmerkt, ziet 
gy dan niet dingen , waarop gy nooit 
gedacht hebt ? Vindt gy dan niet hier¬ 
in Godlyke Almagt , Wysheid , Goed¬ 
heid , Orde en Pragt ? Is dit U niet ge¬ 
noeg? En moet het ons niet dringen tot 
dien Lofzang : dat de Hemelen haar ver - 
hlydtn , en de aarde haar verheuge : dat 
de zee brvize met haare volheid. Dat het 
veld huppele van vreugde , met al dat er 
in is , dat dan alle de hoornen des wouds 
juiehen. Pf. XCVI. II, 12. 
V. Dien wil ik met al myn hart na* 
Z a gal- 
