22 
А. ЕЛЕНКИНЪ. 
externally nor internally changes colours, nor do the liyphae give a bluish tint with the 
aqueous solution of iodine») optime persistenterque distinguitur. 
Descriptio. Thallus firmus expansus, 1 —1,2 mm. crass., orbicularis, laciniato-divisus, 
laciniis sat angustis, convexiusculis, irregulariter ramosis, subimbricatis, centre subcrusta- 
ceus, supra ochroleucus vel stramineo-vJirens (in lividum passim vergens), nitidiusculus 
(tab. I, fig. 4), subtus ad peripheriam thalli laciniis (praecipue ad margines) pallidiore 
ochroleucis in violaceo-nigrum sensim transientibus (tab. II, fig. 12); in centro autem thallus 
subtus nigro fuscescens. Facies inferior tota rugulosa (praecipue ad peripheriam thalli) et 
rhizinis brevissimis atropunctatis munita (tab. II, fig. 12). 
Stratum corticale (superior et inferior) plectenchymaticum ; stratum medulläre densis- 
sime stuppeum, hyphis implexis, crebre septatis, membranis incrassatis, passim plectenchy- 
mam fere formantibus. Gonidia protococcoidea (normalia). Apothecia non visa. 
Observatio. In sectione medullae (sub microscopio) corpora minuta numerosissima 
sphaeroidea variae magnitudinis (a 0,5 u.. usque ad magnitudinem gonidiorum et ultra) in 
aqua incolora, at in chlor-zink-iodo virescentia apparent, quae guttas oleae (in alcoholo 
omnino evanescentia) ex hyphis exeuntia esse puto, at Elfving («Ueber die Flechtengoni- 
dien» in «Comptes Rendus du Congrès des Naturalistes et Médecins du Nord tenus à Hel- 
singfors. 1903. Botan. VII. Pag. 26; vide etiam Elenkin, «Notes lichénologiques». IV, 
n° 13, in «Bulletin du Jardin Impér. Botanique de St.-Pétersb. Vol. III. n° 7. 1903) similia 
(ut videtur) corpora in thallo Everniae , Mamalinae , Anaptychiae demonstrans, ea gonidia 
ex hyphis formantia esse affirmât. 
Habitatio. Habitat ad terram prope stationem naviculae «Zarja» (Taimyr occidentalis) 
in litoribus Sibiriae arcticae, gub. Jenisseisk. Legit cl. A. A. Biaîynicki-Birula 23 VI 
(11 VII). 1901. 
Observ. ad distrib. geograph. In regionibus arcticis Parmelia conspersa omnino deest 
et P. centrifuga substituere videtur. Verisimiliter P. Birulae ad'litora Sibiriae late distri¬ 
bua et tum Paru, conspersam etiam substituit. 
Parmelia Birulae Elenkin, f. angustior Elenkin (nov. forma). (Tab. I, fig. 4a). Insula 
Taimyr. Expeditio in montem Negri. Leg. Birula 28 VI (9 VII). 1901. Laciniis angustio- 
ribus et thallo in centro non subcrustaceo a f. typica differt. 
Parmelia austerodes (Nyl.) Elenkin. 
Табл. I, фиг. 5. 
См. Еленкинъ, «Новые виды лишайниковъ изъ полярной экспедиціи барона Э. В. 
Толля 1900 —1903» (Ботаническій журналъ. 1907, п° 5/6, стр. 127). 
