ïODTES d p r p ï p r p N. 2? 
hqefklaauwen der Paarden en der Ezels zyn 
enkel, min hard dan die van Hpnden of Kat¬ 
ten , waarom men ze beflaat — . Harte», 
Koeien, Schaapen cn Bokken hebben ze ver¬ 
beeld, doch zorgvuldig bedekt met een kleed 
van eene hoornagtige natuur, die, by’t ftoo? 
ten afvallende, door den aanwas van een an? 
der, gelyk onze nagels, herfteld worden - - 
Peeze Dieren maaken met de pooten! in liet 
gaan eene beweeging , vol; van meetkundige 
netheid, die ons verbaasd doet ftaan, waarom 
ik er U in het vervolg meer van zal zeg¬ 
gen. - In dit alles ziet gy de voortdnu- 
rcnde zorg van den Allerhoogften, die dit 
zoo heeft befteld, op dat wy er w aare nut¬ 
tigheden van zouden trekken. 
V. Haat ik dit bedenken ? 
A. Gy hebt dit niet noodig! ’t is klaar , 
als ik U zeg, dat dit alles zo wonderbaar is 
gefchikt, op dat wy een lang gebruik van 
bekwaame Dieren zouden hebben : en die ge? 
preezen’ Gpdlyke zorg blyft hier niet by, zy 
gaat noch verder. 
V. Hoe dan ? 
A. Op dat wy ze lang zouden hehouden 
heeft de eeuwige Goedheid vier middelen be- 
ftemd. Voor eerft heeft hy den Dieren inge- 
geeven, op ’t eerfte gezigt, hunne vyandcn 
te kennen: den zwakken, en die geene wa¬ 
penen nog moed hebben tot vegten, leerde 
«y 
