vooruitzigten. Als men zich kleedt, jankt 
de Hond van blydfchap, om dat hy met zynen 
Meester zal uitgaan-- Elk Dier heeft zy- 
ne driften, die men onderfcheïdt in konst- 
driften, dus geheeten naar den aart en 
betekenis deezes woords, dat is , onveranderd 
lyke neigingen tot bereiking van hun byzon- 
der doel, en in willekeurige , zo genoemd 
haar de werking van hunnen wil, als blyd¬ 
fchap, droefheid, liefde, vrees, toorn, nyd, 
jaloerschheid, die wy, vooral in de viervoet 
tige Dieren * duideïyk ontdektln^t——- 
Ook tWyfel ik niet, hier toe geleid door eené 
langduurige waarneerhing omtrent myne Goud- 
Visfchen, of deezen hebben ook driften, doch 
mogelyk in eenen minderen trap ■ ' — » En 
eindelyk de daaden, die de Dieren bedry- 
ven, doen zy naar hunnen zinnelyken lust 
of onlust, bygevolg wel uit een Ongedwon¬ 
gen beginfel, maar niet met eene redelyke 
yryheid. 
V. Wat befluit trekt gy hier uit deeze 
tien Waarneemingen ? 
A. Dat zy geen werk zyh van een bloót 
lichaam; dat egter de Dieren geene Reden of 
vermogens van den Mensch hebben , ópzet- 
telyk ► om onzen wille , van dén Schepper 
hun onthouden ; want waren zy daar mede 
begaafd, welk eene allerverfchrikkelykfte 
verwarring zou ’er tusfchen ons en hen ont- 
Ca, 1 liaan* 
