fAAt ÖfeR ÖtEREiJ* 49 
ter markt fydt, heeft , onderweg, uit eehen 
2yner 1 niet wel toegebondèn’ zakken een deel 
geftort: ééne Musch ontdekt het, en ziende 
dat er te veel ligt* om door haar alleen ge¬ 
nuttigd te kunnen worden, bedenkt 2ich niet 
lang, maar vliegt naar het Bosch, ett maakt, 
als een omroeper, bekend, dat alle Musfchen 
zich by haar moeten vervoegen, om op een* 
ontdekten hoop fpyze te zamen te gast tö 
gaan. Allen kennen deeze fteta, vliegen by 
haar , en zy geleidt den troep ter plaatze * 
daar het uitgeftorte Graan ligt ■ - De 
taal van den Hond kunt gy, als de rykfte 
en nadrukkelykfte van allen, haast leeren. Hy 
flaat een ander geluid, als hy blyde is en 
met u uitgaat; een ander, als hy, zynen poot 
bezeerd hebbende, pyn gevoelt; een ander, 
als het nagt is, en hy onraad hoort; of als 
hy eenen Wolf ziet. 
V. Ik moet dan uit deeze fraaie overtui¬ 
gende proeven gelooven, dat de Dieren waar- 
lyk eene Taal hebben, maar wat moet ik er 
nu verder uit befluiten ? 
A. Dat hunne Taal eenige overeenkomst 
toet de onze heeft; doch dat dé Dieren ’t 
fpraakverüiogen misfen ; want de Hond leert 
het nooit van ons, hoe lang ert gemeenzaam 
hy met ons moge omgaan. Al heeft de Aap 
alle deelen, tot de fpraak noodig i hy heeft 
egter nooit, leeren fpreeken * welken arbeid 
ü. ueel, D meri 
