7 r 
grimmatfen maaken; dan hoe dikwils toonen 
zy een valsch hart, dat in laatere dagen zigt- 
baarer wordt. Wél opgebragt zynde, mo- 
gen zy buigzaam fchynen, en vry wel be- 
fchaafd j doch ze blyven uit den aart waare 
roovers, en behouden dezelfde behendigheid» 
boosheid, en trek om kwaad te doen. Zy 
bedekken hierom haare gangen, ontveinzen 
haar voomeemen, befpieden de gelegenhe¬ 
den , en maaken omwegen, om haaren flag 
wél waar te neemen, dat zy meesterlyk kun¬ 
nen doen ; waarna zy zich houden, als of. er 
niets gebeurd ware: voorts ontwyken zy de 
verdiende ftraf, en fchuilen daarom eenigen 
tyd weg. Zy wenden eene getrouwheid voor 
by de geenen, die zy niet meenen, en zien 
de geenen , die zy beminnen, nooit vlak in, 
’t aangezigt, maar met eenen fchuinfchen 
opflag der oogen. Zy naderen niet regelregt, 
maar met omwegen, om geftreeld te worden 
door eene hand, die zy niet beminnen: met 
één woord, deeze looze Dieren fchynen gee- 
ne genegenheid dan voor zich zelven alleen 
te hebben: waare fpiegels van baatzugt, 
valschheid, en hoog opgevoerde eigenliefde J 
V. Dan , waarom gaf de wyfe Formeerder 
zulk eenen haatelyken inborst aan deeze Die¬ 
ren? 
A. Waarom moeften alle Dieren eenen 
vcrfchillenden aart hebben? Waarom moeften 
E 4 de 
