Jen we daarna regts af flaan door het Dorp 
Appeldoorn naar het Sourenfche Woud, waar 
wy ongetwyfeld deezen en geenen, zullen aan- 
treffen. • •,*j 
V. Hoe ver valt deeze weg ? 
A. De wandeling is gezond , en de kleine 
vermoeidheid zal wel haast vergoed worden 
door iets, dat U niet onaangenaam zal zyn 
te zien. 
V. Door iets, dat my niet onaangenaam zal 
jjyn te zien? 
A. Ja zeker! Wy zyn nu reeds gekomen 
tot op deri Beerenberg; wy daaleq denzelven 
thans af, en zie daar den Waterval, dien ik 
U in onze Zesde Zamenfpraak befchreeven 
heb (L Deel bladz. 4°5-) °F wiens Fehoop 
Gezigt ik U wilde onthaalen, waarom ik U 
deezen weg heb heen geleid. 
V. Dus zie ik daar de hooge Bergen voor 
ons, het Meertje in derzelver afhelling, de 
ontlasting over den ryweg, en dén val in dè 
Uitgeholde laagte. (Plaat o.) Klauteren wy 
in de diepte, cn befchomven. wy den Val 
van naby. . . O welk een gedruisch des val¬ 
lenden Waters! Welk eene menigte van af¬ 
gevallen’ Aardbrokken ! Welk een woestheid 
der Natuur, die ook mynen geest, ik weet 
niet, in welk eene ftille verbaasdheid opge¬ 
bogen houdt! 
A. Zet V hier neder op eenen der neêrge- 
G 5 ftorte 
