n r> e. 
ÏIO H:E R Tf H I 
A. Tegen eenen van hunne afgevallen* 
Hoorns, die fomtyds drie voeten lang zyn, 
met twintig of meer takken, die zy alle 
jaaren verwisfelen , in *t voorjaar van zelfs 
afvallende , of die door ’t fchuuren tegen de 
takken der boomen afgeftooten worden. Men 
vindt roode , zwarte en witte j de eerste t 
gelyk deeze, is de beste, de laatfte koleur 
de flegtfte: een verwonderlyk fchoon genees¬ 
middel , om onze vervallen’ geesten op te 
wekken, en onze hersfenen te verfterken , 
waarom alleen dit fehoone Dier, als een der 
grootfte gefchenken van den Hemel , verdient 
geacht te worden. 
V. Hoe groeien deeze Hoorns, welken gy 
zti hoog verheft? 
A. Zo dra zy de ouden afgeftooten hebben * 
of die afgevallen zyn, beginnen de jongen 
uit te fchieten. Hun kruin dan gevoelig zynde, 
loopen zy laag met den kop , om de uit- 
wasfende Hoorns niet te beledigen. Die der 
Osfen en Koeien groeien van onder uit den 
kop op; maar deeze rekken zich endeling, 
als de takken der boomen, uit; in grootte 
fteeds toeneemende van ’t tweede tot het 
agtfte jaar; in elk jaar eenen tak uitfchie- 
tende , welken zy door fchaaven tegen de 
boomen polysten. 
V. Ik meen , ze zyn vreesagtig ? 
A. Dit is hun aart, en daarom leven zy 
ge- 
