gezellig. *y troepen. Zy hopren gaarne flui¬ 
ten. Als ze naar een geraas luisteren, ligten 
ze den kop om hoog i fteeken de groote 
oorlappen , hun gegeeven om naauwkeung te 
kunnen hooren, op ; ftaan van tyd tot tyd 
in den loop ftil, om naar 't geblaf der hon- 
den , ' waarvoor zy vlugten, te verneemen. 
Sterk vervolgd loopen zy geweldig fnel: eene 
hoedanigheid zo aanmerklyk, dat de Heili¬ 
gen naar zulk een vermogen ter ontkominge 
verlangen , en het zich belooven. De Heere 
Heen is myne Jlerkte , en hy zal myne voeten 
maken als der hinden , en hy zal my doen meden 
op myne hoogten. Habak. III. 19. En om de 
hoorns dan niet te befchaadigen , of onder 
de takken dér boomen daardoor belemmerd 
te worden , en vast te raaken, ligten zy den 
fhuit hoog op , en houden de hoorns water¬ 
pas op den rug : komen zy aan eene rivier , 
dan zwemmen zy over dezelve, rustende den 
kop van het eene Hert op het lyf van het 
ander. Ergens tegen gehouden doen zy ge¬ 
weldige fprongen , zelfs over muuren en 
heiningen. In den zomer eeten zy allerlei 
groente ; in den winter, als er fneeuw ligt» 
bast van boomen en mosch,welk in dat Bosch 
overvloedig is; eindelyk zy worden, in ver- 
gelyking van andere Dieren oud , leevende 
wel veertig jaaren. Eene byzonderheid wil 
ik hier noch opgemerkt hebben. Dit fchoon 
Dier, 
