* * E T. I2<J 
icHétgëv^eèï treffen ï of dézelven anders, dat' 
gemakkelyker en aangenaamer is, met haaren 
vyand beoorloogen. 
V. Met haaten vyand? 
A. Ja! Ik weet niet, of gy ooit eene fré*, 
een fraai Diertje, eén weinig grooter dan eeil 
Wezel, geel van koleur, met roöde oogen * 
gezien hebt. Het is geen inboorling van onS 
Vaderland , maar uit Africa, van de Guine* 
fche Kust gebragt, en, hier voortteelende, nu 
zeer gemeen_ geworden. De Voorzienigheid , 
die geerie geheele uitroeijing der Konynen, en 
even weinig derzelver al te groote vermenig* 
Vuldiging wilde dulden, alzo dan onze akkers 
en hoven eene algemeene verwoesting te wag- 
ten hadden , fchonk ons dit Diertje om de 
Konynen daar mede te bevegten, te vermin* 
deren , en ten fpyze te vangen. 
V. Hoe gefchiedt dit ? 
A. Op eene aangenaame manier ! Een Ge* 
zelfchap gaat op de Konynenvangst. Aan dö 
holen gekomen zynde, neemt een van het* 
zelve eene Fret, en fluit derzelver bek 
met een kettingje ; want , gulzig van aart 
zynde , i zou ze , een Konyn , in het hol 
aantreffende, aanvallen , en er niet van terug 
keeren , voor dat ze hetzelve verffcndert 
hadtj dit wordt nu door-den geflooten muil 
belet. ' Zo dra dit gefchied is , laat men de 
Fret in eene der fooien des heuvels loopen * 
H. deel. I en. 
