[ 3° 
en, wyl deezé ingang veffdieideti’ Uitgangen 
heeft , verdeelt zich ’t Qezelfchap : elk 
plaatst zich aan eenen der. laatften , en fpai)t 
een netje daar voor, dat hier en daar piet 
een hand vol zands vast zettende, vyagtende 
wat er gebeuren zal. Be Fret loopt doof 
de onderaardfcbe gewelven, en zoek): zynen 
vyand op : is er geen in , ze komt hier of 
daar aan het einde deezer loopgraven uit 
men vangt ze dan op , en gaat zyn ge- 
iujk elders beproeven. Is er één Konyn in ; 
dit, zynen vyatid op den reuk kennende, 
zoekt heil in de vlugt , met zulk en haast, 
dat hetzelve , of iet netje niet ziende , of er 
wijlende doorbreeken , dat wargaren, het 
wplji een daardoor getrokken draad by ’t 
iHtlpritjgen toehaalt, ora zynen kop en lyf 
krygt, en dus daarin gevangen, buken best hof 
tuimelt, daar men het laat rollen, om de Fret, 
die hetzelve vervolgt, te vangen , waarna de 
pr,ooi door eenen flag in den hals gedood 
wordt. Zyn er meer Kooyne® 'in de koe¬ 
len van het hol, die met el kinderen ge- 
peenfchgp hebben , ze vlugfên te gelyk , m 
men vangt er dus verfchekte» ten zelfden 
tyde: doch weigert de Fret, die foms een 
Konyn in haare klaauwtjes vangt-, en dat 
poogt te vernielen, fpoedig uit het hpl te 
komen ; men fchiet er los ‘kruid in , e« de 
damp , door de weitas tegen hei hol gehou¬ 
den) 
