door Kon wroeten de fraaie laanen en han¬ 
gende Tuinen zeer ontfierden. Alen kreeg ejr 
egter welhaast berouw van. Eene zekere foorfc, 
van Wormen, de Mollen, hunne vyanden, daar 
niet meer vindende , vermenigvuldigde bin¬ 
nen kaften dermaate, dat ze daar planten en 
bloemen verwoestten, en Zelfs de wortels van 
het jonge plantfoen befchadigden, en deqden 
fterven ; weshalven men genoodzaakt was , 
dit uitroeien der Mollen niet alleen te ftaa- 
ken , maar ook elders levendige te laaten 
vangen, en daar weer ,te. pooten. Leert U 
niet deeze Ondervinding ten duidelykften , dat. 
er niets vruchteloos gefchaapen is; dat een zeer 
veragt Dier dikwerf meer dienden doet, dan 
Wy denken? En hoe heldert niet deeze eene 
proef.de Wysheid en Gpedheid yan God inde 
$cheppinge op V Beteugel dan uwe klagtep 
over de formering van Dieren , die eenig 
klein nadeel doen , en erken nu , dat wy dit 
Dier , tegen welk gy eerst bégónde uit te 
yaaren, niet misfen Itunnèn, 
V. Gewis, dit leer ik.er op nieuw uit, ik 
ftaa befchaamd, en wil voortaan wyfer zyn{ 
dan , zeg tny , woonen er geen meer Dieren 
onder den _grond ? 
A. Ja wel 1 Ër zyn veldmuizen , kel- 
mujzen en aardmuisjes, die allen in holen 
opder den grond woonen. 
V. Ik lierinnere roy veel van Veldhuizen. 
‘i$ & 
