I5Ö BE1C DER VOÖEERn; 
van den kop te vergrqoten. Alle Roofvogelen 
hebben het bovenfte van den bek haaksvvyze 
omgekromd met een feherp punt : het on- 
dérfte is breed, naar agteren met harde ran¬ 
den deels om den roof wél vast te kunnen 
houden, - deels om denzclven beter te kun¬ 
nen verfcheuren , of om zich aan dia krom¬ 
te op te hangen, en van de eene plaats 
naar de andere tb komen, als de vleugelen, 
gelyk in de groote Vogelen; tusfchen de 
takken, zó min als het fpringen, daartoe 
niet wel kunnen dienen. -- Verfchei- 
den’ hebben , gelyk de Aakfters , eenen bek 
als een beitel, om harde dingen in ftukken 
te liaan. - In fommigen, gelyk in de 
Hoenderen, fluit de bovenhaak des beks 
over den onderhaak, om voor een kraauwel 
te dienen, en iets om of naar zich toe te 
haaien-Eenigen, gelyk de Lysters, Leeu- 
werikken , en Kwikftaarten zyn voorzien met 
bekken als een nyptang , om wormpjes uit 
hooien te haaien. -• Anderen, gelyk 
de Spegten en Sneppen, hebben lange dun¬ 
ne fpitfe bekken, om ergens in te booren , * 
en daaruit hun voedfel te trekken. _ 
Verfcheiden’ hebben zeer langen , als de Oie- 
vaars en de Reigers, om in de diepe wa¬ 
teren en moerasfen naar hunne prooi te 
fnuffelen. -- De zodanigen, die daar niets 
in vinden, dat hunne gading is, hebben 
' korte 
