166 PENNEN DER VOGELEN, 
kunnen doen ; dat de Vleugel vooraan rond? 
agtig is, doch fchuins en fcherp naar het 
einde afloopt, om de lucht gemakkelyk te 
kunnen klieven; dat de zogenoemde Baard 
der vederen, ik meen, de zagte veertjes aan 
het boven einde der Schaft, dat is, aan bei¬ 
de boven zyden der Schryfpen , aan de eene 
zyde breed, en aan de andere fmal is; 
dat de fmalle zyde vooraan in den vleugel 
ffaat, om den Wind te breeken, naardien de 
lange breedc zyde , die nu naar agteren ge¬ 
keerd is, den fterken tegenftand der lucht 
door haare zagtheid niét kan uhftaan; dat 
deeze fmalle Baarden zeer keurig boven op 
de vlerk plat liggen in eene fraaie evenredig¬ 
heid, en dus den Vleugel volkomen flui¬ 
ten ; dat de breede Baarden der veer, van 
onderen , naar agteren uitkomen , waar door 
de aandruisfchende Wind boven over den zagt- 
ronden Vleugel gaat, en d*t dan de holle 
Vleugel beneden kragt krygt op de lucht, om 
daarin voort te kunnen komen. 
V. Welk een konstige toeftej in Venen Vo 
gel om te kunnen vliegen ! 
A. Denk niet, dat gy reeds alles hiervan 
weet, wat ik U zeggen kan: ik begin llegts! 
Zie, daar ligt eene Slagpen, eenen Vogel 
ontvallen , neem die op, op dat ik U 
gemakkelyker de goddelyke Konst, in de¬ 
zelve verborgen, doe kennen... Gy ziet 
het 
