ÏÈENDEREN DER VOGELEN. 1S9 
V. Weet ik nu alles van deeze Wysheid, 
die den Vogel vormde? 
A. Wy zyn mogelyk dwaas genoeg geweest 
om dat te denken; dan, hoe groot is dikwerf 
onze waan, en hoeveel meenen wy al te ken¬ 
nen , daar wy pas beginnen te zien. Men 
zeide voorheen, de Beenderen der Vogelen 
zyn fluitagtig hol, op dat ze, hier door lig- 
ter gemaakt , gemakkelyker zouden ^kunnen 
vliegen. Deeze óplosfiug dacht men, was vol¬ 
ledig. 
V. Is dit niet wél beantwoord ? 
A. Onlangs heeft een Vaderlandsch Hoog* 
leeraar, de beroemde camper, iets ontdekt, 
dat men mogelyk, federt de Schepping der 
Vogelen , niet gewecten heeft , naamelyk, 
dat de 'holle Beenderen der Vogelen, die nog 
hoog nog lang agtereen vliegen , gelyk de 
Hoenders en Musfchen, wel met merg gevuld 
zyn; maar dat de Beenderen der geenen, die 
hoog en lang moeten vliegen , 'gelyk alle 
Roofvogelen , geheel hol zyn‘, alleen door- 
weeven met een beenvlies, vol bloedvaten; en 
het geen verwondejrlyker is , dat de lucht, 
door de inademing,, in deeze Beenderen in¬ 
dringt , en telkens vernieuwd kan worden. 
Mogen kleine Vogeltjes, niet hoog nog lang 
vliegende, door het merg in de Beenderen 
zwaarer zyn , moeten dan niet deezen zonder 
merg, en dus llgter zyn? Kunnen niet de 
