DER MENSCHEH. 
toch een vaste regel, dat wy, by de éefste 
ontmoeting, de meeste genegenheid voor de 
zulke krygën * welke in gelaat met het on* 
ze het meest overeenkomen. 
V. Werkt dan de Eigenliefde in zulk een 
geval wél of kwalyk ? 
A. Ik durf het Iaatfte niét ftellen! Dan * 
’t zou voor een redelyk Mensch dwaas zyn , 
alleen op ’t bloót oog zyne keur te bepaalcn; 
want, offchoon het zeker gaat, dat twee, 
die ’t meest op elkanderen in gelaat gelyken, 
ook de meeste overeenftemming in neigingen 
hebben, het Wélk 20 veel tot het geluk des 
Huwelyks toebrengt, zou het. nogthans kun¬ 
nen gebeuren , dat - de loflyke hoedanigheden 
van een' Van beiden döor verleiding- of door 
andere oorzaaken verminderd of verdorven wa¬ 
ren geworden. Dan, dit neemt myne ftel- 
Hng niet weg, dat de goedé Eigenliefde ons dus 
kan leiden tot eene Vróuw, die. de meeste ge- 
lykvormigheid met onzen inborst heeft: eene 
beftemming der Voorzienigheid , die niet 
dan een goed oogmerk ademt, en ons geluk 
ook in deezen beoogt. 
V. Zo raaken wy door deezen uitftap van 
den weg; ik wil egter uwe Waarneeming 
onthouden ! 
A. Dit moet 'gy doen , om voor CJ zélven 
het genoegen te hebben , dat de Waarheid 
altyd geeft. • Ik keer weêr tot het ftuk. Wy 
hel> 
