het trekken de& vogexïn. 207 
tvde gefteld is. Zo gy niet oppast-, zal hy 
üorfWpen, en den togt alleen ondernee* 
men. — Vooraf houden de anderen eene alge- 
‘meene Vergadering, om den dag der reize te 
bepaalen, en tnaaken een kenbaar geluid, 
om de menigte van dezelfda foort kennis te 
geeven van het genoomen befluit, op dat een 
ieder tot den togt moge bereid zyn. 
Men heeft dikwils de Oievaars in ons \ ader- 
land zulke Vergaderingen zien houden ; dan 
nietnant heeft ooi. eenen Vogel, voO. den 
' vastgeftelden tyd, zien vertrekken, en ook 
niet eeneti daarna zien agterblyven. -- 
Welk eene wonderbaare drift! Wie.leert 
hun de Saifoenen tot gaan en komSn zo 
naauwkeurig onderfcheiden ? Of hoe zullen 
wy begrypen, dat de Vogelen in zich zei- 
ven dien trek ter verhuizinge gevoelen ? Wie 
maakt hen zo ftout, om over zulke groote 
Zeeën te durven fteeken ? Wie wyst hun, 
die er nooit zyn geweest, den weg aan, om 
koers te houden in de hooge lucht, en zon¬ 
der compas op de regte plaats te belanden , 
al is het dat wind en weêr hun niet dienen ? 
Nog donkere nagten nog duistere dagen hou* 
den hen in de foelie vaart op, en alle. 
raakt behouden over. Verwonder U 
verfcBynfel, het zonderlingfte, dat n 
Vogelen vindt. De H. Schrift geeft 
. aanleiding toe.' Zelfs een oievmr aa 
n in de 
■ U ook 
den la¬ 
mel 
