haan. si? 
kraai zy opftaan, om op reis te gaan , of om 
te dorsfchen. Wanneer er één in een Dorp 
aanheft in den vroegen ochtend, maakt hy de 
anderen gaande: zy antwoorden hem, de 
een na den ander, ten biyke dat zy ontwaakt 
zyn, en, algemeen, den gekomen morgei* 
ftond begroeten willen met hun gejuich, ’t Is 
zeer aartig , dit rond kraaien van alle Haa- 
nen in een rondliggend Dorp te hooren — Hy 
heeft verfcheiden’ toonen in zyne ftcm. Zyn 
geluid is anders, wanneer hy de Hennen by 
een gevonden brokje broods roept, of ze 
waarfchouwt; wanneer hy ontfteld is op een 
ongewoon geluid; of wanneer hy ze beftraft, 
als ae misdoen; of eenen' ouderlingen twist 
hebben, in welk geval hy de onmin tragt 
weg te neemen, fcheidende de vegtende par- 
tyen — Deeze groote, dien gy hier ziet,paste, 
deezen winter, altoos *s morgens ten agt uu* 
ren, op de hoogde trap my»er ftoep op, 
om het eeten uit myne hand te ontvangen, 
dan helder kraaiende, op dat ik weeten zou, 
dat hy er ftondt: en wanneer de Hennen te 
Iaat fliepen en er niet by waren., ging hy 
ae haaien , en beftrafte ze op eenen knorren* 
den .toon, rondom haar loopende met eenen 
neêrhangenden Vleugel, willende , dat ze 
®p haaren tyd zouden pasfen, en te gelyk met 
hem eeten. .Hy geeft geen kamp, zo hy'veg- 
ten moet. Zy worden niet ligt zo gemeenzaam 
Q 5 al ® 
ï 
