üyn Hoogelied, eenen gemengelden Herders¬ 
zang, zo dikwerf zyne fraaie tekeningen 
daarvan ontleende, om fieraad en nadruk 
aan zyne dichterlyke taal te geeven. Ziet ;gy 
(de Kerk van den aanbiddelyken jesüs) zyt 
fchoone , myne Vriendinne ; z iet , gy zyt fchoone , 
uwe oogen zyn duiven oogen tusfchen uwe vleg- 
ten. Hoogl. IV. i. En davids oog dwaalde 
ook daarvan niet af, toen hy van dezelven 
een fchoon zifinebeeld overnam, om de heer- 
lykheid der Kerke te fchilderen. Gy zult 
worden als vleugelen eener duive , overdekt met 
zilver , en welker vederen zyn met uitgegraven 
geluwen goude. Pf. LXVIII. 14. 
V. Waarover verwondert gy U meest in 
deeze Vogelen ? 
A. Over het groot verfchil onder dezelven! 
Men telt niet minder dan vierenveertig ver- 
fcheidenheden. Zie daar eenige foorten, die op 
dat hok zitten, en met deeze Hoenderen ge¬ 
meenzaam leeven en zamen eeten — Draaiers, 
die zich digt by huis houden, en ons het 
meeste vermaak geeven , door hun vliegen, of 
door ’t geraas, ’t welk zy met de wieken 
maaken , fomtyds zo fterk, dat er de Öag- 
pennen van breeken - Paauwftaaxten, die 
hunnen ftaart als eene Paauw uitfpreiden, en 
over einde zetten , waarin, zyn ze regt 
fchoon , tweeëndertig pennen moeten fteeken; 
sene foort van Duiven, die te veel wind¬ 
vang* 
