177I bieeven zy ' in Noordholland tot den 
vorst van January; dan, toen er in Maart 
eene nieuwe felle koude opkwam, waren zy 
genoodzaakt ui. het veld te wyken, en oude. 
de luwte der Boerenhuizen en Duinen zich 
te gaan verfchuilen. De Schepper heeft ons 
dit lieve Vogeltje gegeeven , om ons van 
ongedierte te ontlasten , dat ''onze velden en 
boomen nadeel toebrengt. 
V. Welke Gasten herbergt gy al meer ? 
A. Gasten genoeg ! Zie "daar eene myner 
tjilpende huismusschen. 'Zo noem ik de- 
zelven ter onderfcheidinge, zo van de Riet- 
musch, die, in het riet woonende, het¬ 
zelve tot ftylen van ha'af huis verkiest, en 
den nest tusfchenin plaatst, als van de 
Boom- en Veldmusch, die zich in de bos- 
fchen onthoudt, en in de gaten der boomen 
nestelt. Zy zyn foms* wit van koleur, on¬ 
gemeen gezellig i kunnen, jong zynde , tam 
gemaakt worden ; eeten ' veel met myne 
Hoenderen , zyn.ftout; groote dieven in de 
tuinen, zeer listig; doch. vergoeden dit 
door haare aartige levendigheid, en niet 
onaangenaam getjilp. 
V. Gy fpreekt er dan noch met lof van. 
A. Zy bewyzen ons verfcheiden’ diensten 
ter vergelding? der herbergzaamheid, welke 
wy haar verkenen. Onze Tuinen toch zou¬ 
den krielen van Spinnen, Wormen, Vlie- 
P 3 gen , 
