zynde, en altoos door den Wind bewoogen, 
de Musfchen affchrikt. 
V. Geeft Gy geen herbeiging aan meer 
V °I el NoL aan ééne foort, welke de groo- 
« fchakel tusfchen Dieren en Vogelen ym 
„eek., alzo dezelve eenige 
der eersten en der laatften beztt, en, dne 
indedaad een verwonderlyk Dier zynde, ev - 
wel het afgryzen en de vrees der Menfchen 
” nnle^ nroe. ondergaan. Ik bedoel de 
VLEÏKMCK, welke hier of daar In na ig« . 
vooral van oude gebouwen, woont, daar het, 
als een Dier, levendige jongen baart en 
zoogt, hebbende het hpofd van eene Rot of 
Muis, en een lyf, me. brur bede» ,, 
een Vogel twee vleugelen, me. haaken aan 
de 'punren der twee pooteu. Zy houdt ztch 
den gebeden dag Uil, doch komt ’s avonds 
te voorfchyn , waarmede ue Schepper 
Wvsheid to deezen Vogel het gefchreeuw der 
Menfchen over deszelfs lelykheid tot dwaas- 
S m»kt, niet dan voordeel1 beoogde, 
want vloog zy op den middag of by dage, 
zou denkelyk de droogte en de hette der 
lucht de vliezen van derzelver vleugelen doen 
» dus den «ntap der v„ ? “ 
daarin ftremmen; tetwyl nu de bode mond 
daaitw dezelven vogtig en buigzaam houdt, 
waarom zy als dan alten vUegen, lagt rnaa- 
