RiVÏ». KRAAI. 255 
Goedheid zal laaten gelegen liggen aan redelyke 
Schepfelen , aan zyne heilige Kinderen , die 
tast en dag tot hem roepen. Zullen zy, ge- 
brek lydende, immer hunne ftemmen vruch¬ 
teloos tot Hem verheffen ? 
V. Daar vliegt -een andere zwarte Vo. 
£ A. De kraai meent gy, die in dit en in 
andere Bosfchen den Zomer doorbrengt, en , 
»g Winters , met talryke vlugten rondom be¬ 
woonde 'plaatzen zwiert; doch, ’snagts, in de 
Wouden flaapt, werwaards zy, des avonds, 
van alle kanten vliegen. Zydmgen eenen 
naam, van hun gefchreeuw ontleend , zyn 
zeer flim , hebben eenen fcherpen reuk , en 
aazen op Infeéten, Wormen, Vogeleieren, Vis- 
fchen , Graanen , Vruchten enz-Het 
Mannetje, wiens vederen glanziger zyn dan die 
van het Wyf je, bemint haar onmtfprekelyk , 
en zou liever van honger fterven, dan aan 
hetzelve, broedende, iet minder te gee- 
ven _ Onder duizend nesten van dit 
Bosch weet elk den zynen weer te vinden , 
ook kennen zy onderfcheidenlyk het gepiep 
der jongen --- Zy blyven in ons Vaderland. 
en verlosfen ons dikwerf van de Torren, die 
men Meikevers noemt, welken fomtyds m zo 
groote menigte voorkomen, dat men eens 
buiten Nimwegen tusfehen de vier en vyf dut¬ 
tend van een Kersfenboompje haalde 
