Uit. ï) J E V A A R. 
kleiDe Iym takjes, aan de kiük gehegt, in 
liét naderen ziende, gaan zy, geen kwaad 
vermoedende, daarop zitten , om hem van 
Jiaby ‘te bevegten , of raaken ze dezelven, in 
bet toèvljegen, met hunne vlerken aan, zy 
kleeven aahftonds daaraan vast, en, hier door- 
magteioos gemaakt-, vallen 'ze op den grond 
neêr , en worden door deh Vógelaar opgeno- 
nien en gevangen. 
V. Zekerlyk, als de Uilen de al té groote 
vermenigvuldiging van Muizen en Vogelen voor¬ 
komen , verdienen zy eer onzen lof en liefde 
dan onze verfmading ! De Schepper zorgt düst 
door zo veele Roofvogelen , dó<5i Uilen zelfs, 
ten onzen beste? 
A. Leer dus al meer uwe vooroordeelén af- 
reggen, en geenen Vogel der groote Scheppin- 
ge fmaadèn. Dan, laaten wy het Bosch Ver¬ 
baten, en naar huis keerön ’vootby dat Meer, 
en voorts door die Akkers, over welken gy 
van hier zulk een verruk'kelyk Tchoon gezigt 
hebt. Wy zullen onder weg noch wel iets 
iantreffen , dat de’ wandeling veraangenaa- 
èien zal. 
V. Daar is reeds, nu wy het honge Woud 
Uittreden, gelegenheid toef; Aan dat Meer 
Wandelen twee ójÊVAAfts ? • ' 
A. Ik verblyde ; my gelegenheid te vinden V 
oa u eene nietfwe proef der diepe wysheid 
van onzen God in deezen Vogel te künnen 
