*74 Y S V O G E È. 
A. Zo is bet! Na hier gebroeid en hunne 
jongen opgevoed te hebben , vertrekken zy 
met dezelven naar andere Landen , waar 
wat te eeten valt, als hier niets te vinden is: 
doch dan wordt dit verlies eeniger maate 
geboet , wel niet door zo veelen maar 
door anderen, waar onder het ysvogelt- 
je , het fchoonfte van alle onze Vaderland- ' 
fche Vogelen, uitmunt. Het evenaart in ko- 
leuren de Papegaaijen. Het is van boven 
donker groen ; onder ros, boven rood van 
borst, midden op den rug en aan cjen ftuit 
blaauwagtig zeegroen ; het hoofd en de bals 
met blaauwe vlakken overdwars getekend ; 
de bovenfte dekveeren der wieken donker 
fclaauw met lichter blaauw geftippeld; de 
ilaartpennen van boven blaauw, van onder 
bruin; de bek, haast twee duimen lang, 
zwart, doch witagtig aan de hoeken; de poo- 
ten rood, en de nagels zwart. Verbeeldt U 
hieruit, zo gy kunt, hoe fchoon dit Vogelt¬ 
je is, eene verlustiging voor d?n Wandelaar 
in het barre wintergety. 
V. Nu wy voortgaan, en ik de gindfché 
Koe in de weide zie, ontdek ib een klein 
Vogeltje, dat zich fteeds agter haar houdt ? 
A. Zy beiden eeten te gelyk! de een gras, 
het ander wormen; doch een al te korten 
bek hebbende, om dezelven uit den grond te 
kunnen haaien, heeft de goede Schepper, 
die 
