drukte my dus uit, otn den geenen , die dat 
geloofden , hunne misvatting te beduiden. Ik 
hadt ze zelf daar gefioeg gezien. Dan , hier¬ 
in hebben zy geiyk , dat de Aakfters in een 
gedeelte van die Provintie, ik meen , in 
NoördhoUand aan den bant der Zuiderzee 
niet gevonden worden , geiyk ze my aldaar 
cok nooit zyn voorgekomen. Ze zyn zeer 
menigvuldig in de Land-Provinciën , waar 
ved oofts van hunnen ihiaak gevonden wordt. 
De Aakfters zyn door hunne witte en zwarte 
veêren met eenen biaauwen Weêrfchyn op 
’t lyf niet onbevallig: zy hebben korte vleu¬ 
gelen , doch eenen langen ftaart, die, wan¬ 
neer zy zitten , altoos in eeh geduurige be¬ 
weging is, even als die van den aartig wip- 
penden Kwikftaart. Op den grond huppelen 
zy geftadig , doen wegens de korte wieken 
geene lange togten, maar vliegen flegts van 
ften eenen boom op den anderen , in wdker 
hooge toppen zy hunne nesten maaken van 
buigzaame takken, rtret natgemaakte klai, ge* 
vlogten als mandéwerk , van buiten groot, 
wel twee voeren over *t kruis , doch van 
binnen maar van zes duimen ,met eene zagte 
matras bekleed. Aiïe'deeze dingen verdienen 
uwe opmerking, vooral dat de jonge Aakfters, 
*egt men, blind uit het ei komen, ’t geen men 
in geene andere Vogelen befpeurt; dat men 
ze, ouder geworden zynde, kan leeren 
