296 N .A G T E G , A A £. 
neer hy «och geene volkomen zekerheid van 
de liefde zyner ega heeft. Is hy er van over-; 
reed, dan begint zyne ftem eerst regt helder 
door te klinken: doch nooit zingt hy fter- 
ker , dan wanneer zyn Wyf je broeit, om 
haaren tyd te korten, en het moeilyk zitten 
te doen yergeeten of te verligten. Als de 
jongen gekipt zyn , zwygt hy, om dat hy 
wat nuttigers te doen heeft, ik meen, de op- 
voeding zyner jongen. Eene fchoone les voor 
Ouders, die vóór het huwelyk, aan zaaken 
' Van weinig belang, of beuzelingen overgegee- 
ven, daarna op ernftiger dingen , naamelyk , 
op de opvoeding hunner Kinderen behooren 
te denken-Voorts hoort men daarna niet 
meer van hem dan een gekras, zo dat men 
. dan «immer zou zeggen, dat het dezelfde 
Nagtegaal was. Eene fchildery van onze dik¬ 
werf kortduurende vrolyke dagen ! 
V. Gy zegt my, onder zo veele°byzonder- 
heden, niets van den zang des Vogels, waar 
mede gy zo ingenomen zyt ? 
A. Luifter, gy zult verfchillende toonen 
van hem hooren ; ernftige , boertige, een¬ 
voudige , verwonderI y k melodieufe, zugten- 
de, klaagende, en op het volgende oogen- 
blik enkel blyde, niets dan eenen vrolyken 
zang op verheeven’ toonen:: hoe langer dan 
de Hagen duuren, hoe fraaier de zang is, 
waartoe warm weder vereischt wordt. Laa- 
ten 
