3°8 SCHUBBEN DER VISS'CHEN. 
V. Gy zegt niet veel van hunne Schubben, 
oie zyn dan onze opmerking niet waardig ? 
A. ’t Zou onvergeeflyk zyn. die over her 
Joofd te zien! Gy moogt opmerken, dat Men- 
fchen, Dieren en Vogelen ongekleed, doch 
de Visfchen gekleed ter waereld komen. De 
Mensch heeft, als het uitmuntendfte Schepfel, 
vryhcid, om zich, tot warmte en tot fieraad, 
naar zyne zinnelykheid te kleeden, mids hy 
daarm zynen hoogmoed niet koestere. De Die¬ 
ren en Vogelen zyn, na de geboorte, door 
het uitgroeiend hair en vederen fpoedig ge¬ 
dekt. Wanneer zy wakker worden, fchudden 
zy het vel en de veêren maar uit, en zé zvn 
dan gekleed: doch de Visfchen komen met 
toM*fel, ter wereld, on, da, zy , j„ „er 
Shw'ÏÏ Üt *' rbiill > de Schubben noodig 
> want geen van allen heeft magt of 
vermogen, om klederen te vervaardigen. Schub¬ 
ben zyn dan hun gewaad, oneindig konstiger 
dan onze geweeven Haarlemfche Zydeftoffen. 
Er is egter verfchil in dezelven : eenigen, als 
de Prikken, die men in de Maas™ 
lT f e ad “ hebben , 
Ijk de Haayen, Stekels en Knobbels; de 
meesten z,n vetiierd me. uitmuntende Schub.' 
V. Watfraaisisetdanaanteaien? ' . 
- Ik heb in dit , Schepnet verfcheiden’ Vis- 
Ichen, die ik, den eenen na den anderen, er 
