schobben der visschen. . 309 
• , laaien, Otn U de Schubben te laaten 
I w-t «* kraakbeenlge vezels, >» ’t 
midden digt fluitende. Zy verfctallen in alle 
!“ S andere gedaante. In eiken Visch zyn 
ze ook OP eene verfchillende manier gelegd. 
T 1 „ Vnnek en in dat Voorntje ziet gy 
In deezen Snoeit, en .ij, 
„ p 7eer dist op elkanderen, m eene geregelde 
orde liggen 5 allen opeen fluitende , gelyk 
orde, iigge , Iq den Aa i e n de Pa- 
f e ze ^eer ver vaneen gefcheiden: gy kunt 
het bloot oog niet zien , maar ik aal 
* u op een gedroogd vel, ’t geen flt tot da 
A* om den tak van eenen boom geflingerd 
heb aantoonen , waarom het van de Joo- 
, ’ ** d gedacht is , die Visfchen onder 
fonteinen, «gen. t gemis der Schubben, 
tC V^Hoe veelen hebben er deeze Visfchen ? 
*• 
«del Baars twintigduizend Schubben 
rvk zyn- Welk een getal! 
V Waartoe zulk eene menigte: - 
A Om den geheelen Visch te kunnen be¬ 
dekken tegens het ftooten ; om het water te' 
Letten in den Visch, in te dringen ; om te ver- 
Aderen, dat de Visch, doorbet geduunjj 
„eken in t water, niet zagt en flap werde 1 
