ONPEMÏOTOÏNO DER VISSCtlEN. 3 r 7 
zv n , dat hoe meer vyanden een Visch 
Teef Z ook te meer Eieren fchiet, op dat 
er vee J zyner Nakomelingen des te gemakte- 
lykerzoudln overblyven, en de geduurde 
Lu*™ ioo , a KK 
weer goed gemaakt worden. Was a nu g 
vernieling»^ welke al van ouds bekend was , 
T, ^ nit deeze vraag kunt beQmten : en 
Bandieten der Wateren, die niets doen ab 
gelyk er, vóór eemge jaaren, . 
Ansiovisfen op fommige plaatzen in onze Lm 
derzee waren, dat er byna geen Schuit door 
he y Wat hefluit trekt gy hier verder uit ? 
A pe wyfe Regeerder der Waereld be- 
reik i nu, door deeze wet der vernieling,twee 
berken te gelyk. De Wateren worden 
dus niet opgepropt vol Visfchen , en , den 
fLT den andoren verffindende, worden 
nverblyvenden gevoed, en wasfen pp , om 
ons naderhand ten fpyze te verftrekken. De 
verüinding gaat egter, aan d<?n anderen kant, 
ook niet te ver; want de Schepper houdt, 
tusfehea de vernieling en de verraemgvuldi- 
