TREÖt EM W »«** “* V ' !iC0Eft 3“ 
i om ons een nieuw en aangenaam 
3S» 8“™” ’ #*° "y amkr! 
inden Moet gy niet hieruit eiken- 
-•> tiyTV^f^^: 
SS toch deeze Schepfelen de Zee te 
Verlaaten. ons te bekken . en *leh ■ . 
onze handên te ftellen ? 
V Ik verwondere my zekerlyk oVet deezS 
nieuwe proef der groote Voorzienigheid : 
dSh neem my niet kwalyk, dat ik my eveit 
teer terwöndefe over het niet trekken van 
nze andere Visfchen , die óf aan onze 
banden, of in onze Rivieren 
'daar *y Van de Stranden Zo gemak^yk naar 
de diepte kunnen fteeken , of»«t on 
uitwaterende Rivieren naar den Oceaan gaan. 
Wat houdt hen toch hier? En waaróm zyn 
rrpreffeld op onze Rivieren verdeeld ? 
Geen* Poeltje ’ S een Meert i e » 8 tee ” Beekje ’ 
° «lek is er bykans in de grootte Stroomen, 
^ en ze, meen ik, niet vindt? 
W T uwe laatftg opmerking is zo juist , 
als uwe j verwondering over hét blyven der 
Visfchen biUyk is. Ik meene op uwe beden- 
i • tP moeten zeggen : dat de Allerüoogfte 
deT Visfchen dezelfde neiging heeft ihgtefchaa- 
üen , welke hy in ons gelegd heeft, van 
Lmelyk gaarne te blyven wooften ter plaatze. 
