322 TREKKEN EN BEYVEN DER VISSCHE1». 
plekje byna.in de wateren is, waar niet hét 
een of. ander Vischje is uitgébroeid, zo blyft 
het kleene Vischje daar, en fchiet er, groot 
geworden zynde, zyne kuit. Dus behoeft men 
geene groote verre reizen te doen, om hen te 
verftrikken ; ze zwemmen voor onze deuren ; 
'wy hebben ze. maar te vangen , waarom God 
den Mensch vernufts genoeg tot ’t uitdenken 
van allerleie nétten en werktuigen gegeeven 
heeft. 
• V. Onbekende dhïgeji leert gy my van de 
Visfchen, die volmaakter gefehaapen zyn, dan 
ik ooit dacht ? 
A. Zy. hebben noch iets byzonders’ boven 
de Dieren , naamelyk, dat onder de laatften 
meer wanfehapenen voorkomen dan onder 
hen. Niet meer dan van één Wanfchepfel heb 
ik m myn leven gehoord en gezien, eenea Bot 
naamelyk, gevangen in de Zuiderzee zonder 
ftaurt; doch de goede.Schepper, ziende, dat 
deeze Visch een zo noodzaakelyk deel miste , 
hadt de zyvinnen naar agteren verlengd, waar 
door dit gebrek vergoed werdt _Neem 
nu. al, wat ik U over de Eigenfchsppen der 
Vi^Tchen zwde,in overweging, en Hllyk dan 
deezen Lofzang. Dat Hm pryze de Hemel en 
de Aarde ; de Zeen en al wat daarin wriemelt. 
Pf, LXIX. 35. De Zee bruisfche met haare vol * 
heid, de wasreld met de geenen die daarin weorién. 
Du de nmrin met de handen klappen, dat 
