m 3 
worden. Deeze Visfchen vertrekken, in ’t na* 
jaar, uit de Zuiderzee met donker weder 
voorby Enkhuizen, en de daar uitgezétte 
en op hen wagt?nde luiken niet kunnende 
zien , blyven veelen hunner makkeren gevan¬ 
gen agter. In ’t jaar 1770 verkogt men , op 
de Markt van Alkmaar, eenen Zee-paling 
van negenendertig en drie vierde ponden., ge¬ 
vangen tusfchen Petten en Kallants-oog. 
V. Het getal der Zee-visfchen voor de 
Keuken groeit al aan? 
A. Ik ben noch niet aan ’t einde ! Uit 
alle overigen zal ik, kortheidshalve allee» 
drie noemen , die Gods uitgebreide zorg voor 
ons, en zyhe wysheid in hun verfcbillend 
maakfel zullen leeren. In Zeeland ploegt men, 
in den nazomer, het ftrand, of men fpit het 
met eene fpade om, wanneer een Visehje» de 
smelt geheeten , zich in het zand verborgen 
hebbende, ia zulk eene menigte daaruit te 
voorfchyn komt, dat er naauwlyks handen 
genoeg zyn , -om het te grypen, Jfe men er 
niet fchielyk by , het Visehje kruipt wéér ia 
bet zand, eenen halven voet diep, of, om zy- 
nen vyand op zekere ' jaargetyden te ©ntwy- 
ken, -of, om dat het, door de.Zee opgefpoeld, 
daarin een veilige plaats vindt --- De 
5YLSTAAB.T is de tweede, dien ik U wilde 
noemen, zo geheéteu, om dat hy een opmer- 
kingswaardigen rónden ftaart heeft, fchielyk 
dun 
