A Hier en in honderd andere gevallen 
m ’ ten we edelmoedlglyk zeggen, dat er meer 
U, hrt geen w? "Jet, dan d« wy .1 weeten! 
Hoe dikwils moet onze waanwysheul, onze 
•hbógmoed daalen ! Duizend bogen zién dee ; 
zen Visch in Zee; duizend handen vangen 
hem, en honderd duizend iöonden éeten 
denzelven niet den uiterften fmaak, en egtét 
niemand van die allen kan ons zeggen, (ik 
zal maar vier byzondérheden opnoemeiO de 
juiste plaats, van waar hy kotht; de redenen 
waarom hy zo groote togten doedt ; ; den 
oörd, waar de ontkomen’ en overgebleeven 
lia de vangst heenen gaan } èn wie den na¬ 
komelingen leen,'jaarlyks, tén zelfden tyde* 
deiizelfden weg op te he J. 
den ïffgèfla^en nêbben ? Zo-verre hebben h t 
alle Natuurkundigen met alle hunne geleerd¬ 
heid noch «iet kunnen' bréngen, en hoe zal 
.. er U dftn alles vatt zeggen? 
V Heb ik dóor onbedfèVenheid'myn ver¬ 
zoek vérder uitgeftrekt, dan behoótlyk Was, 
^aer Menfchen vermogen ging : vergeef 
h et niy, en deel my nu maar alleen mede, 
wat va n deezën Visch bekend is , en gezegd 
kan worden, omden wyfén Förmèërder 1 van 
z en Aarde daarin te vinden ? 
A Dit pad wil ik gaarne bewandelen! Ver< 
wonder U dan eerst over deezen welgemaak- 
ten Visch, over zyne witblinkende, fraai 
