V. En als men decze Schulp opent ? 
A. Open de van U zogenoemde Ielyk e 
vierjaarige Oester! Welk eene heldere wit¬ 
heid, welk eenen glans, welk een email- 
ïeerfel, zilververwig of paarlemoeragtig, zult 
gy er binnen in ontdekken ! De Schulp zult 
gy tot haar lichaam zien behooren. In de 
Dieren hebt gy de beenderen buiten met 
vleesch bekleed gezien; maar hier zit het 
vleesch binnen de beenderen. Welk' eene 
zonderlinge verfcheidenheid ! —■— Verwon¬ 
der u verder over de kleenheid der jonge 
Oestertjes. Honderd, tusfchen de baarden der 
Moeder naast elkanderen liggende , maaken 
niet de lengte van éênen du im u it; egter 
zyn ze -zo v«ikom«n als de Moeder zelve. 
Als zy groeien , groeit ook de Schulp, uit 
laagen beftaande, in dier voege , dat de on- 
derfte altyd onder de anderen voortwast, wyl 
derzelver ftoffe uit het lichaam der Oester 
voortkomt; alle jaaren, meent men , met 
drie 'fcbilfers. Op het-tweede-jaar is zy 
vruchtbaar, elk bevrucht zich zelve. Drie of 
vier jaaren oud zynde, brengt zy eenige hon¬ 
derd duizend of wel één milUoen kinderen 
voort. Zyn de Dieren, of de Vogelen wel 
zo vruchtbaar ? Dan, dit heeft de Schepper 
zo gewild, om dat zy, zo veel kleiner dan 
dezeïven zynde, wy er op eenmaal zo veel 
meer ter fpyze noodig hebben. Welk eene 
voorzorg! Welk eene orde! V. Ik 
