|84 • e s ter: 
V. Ik beken, myne vooroordeelen begin¬ 
nen; ook hier meer en meer te vallen ! 
Ga voort , pp dat ze geheel wyken ? 
. A. Gy wilt misfchien weeten, hop dit blin¬ 
de Dier, zorder handen of voeten leeft, zich 
beweegt, en voortkomt ? De Oester, dus 
leerde ons de beroemde baster , ligt 
liefst in haare holle fchulp: wil zy zich om- 
keeren, zy opent en fluit veelmaalen haare 
fchulp, en perst door die beweging het 
zagte flik ter zyde weg. Dit raakt dan door 
de drukking des waters onder haar. Het 
duurt, ’t is waar , wel wat lang, doch wat 
heeft het Dier anders te doen ? Zy valt, 
door die verhooging van onderen , eindelyk 
om. Rolt zy op de platte zyde , dan kan ze 
zich niet omwenden zonder den byftand van 
’t water. Merkt zy de aankomst van de ebbe 
of den vloed, zy opent haar huis zo wyd als 
• mogelyk is, op die wyze, dat de ftroom 
des waters, daar tegen aanloopende , en de 
gaapende Schulp persfende , haar eindelyk 
om wipt. 'Anderen meenen, dat de Oester zo 
verre haare fchulp niet kan openen, j des is 
hier eene nieuwe gelegenheid voor. U , om 
dit twyfelagtig ftuk te onderzoeken. 
V. Welken lof zal ik hier opzingen ? 
A. Zeg : „ 6 Almagtige en. goede Opper- 
„ heer van alles, gy geeft het. leven aan 
een -Dier, dat geen leven fchynt te heb- 
„ ben! 
