A. Als, ik alle Mosfelen, waarvan wy wel 
zeventien fooien hebben, befehryven zpu, , 
zou ons gefprek te lang warden. Uit 
veelen zal ik er alleen drie neemen, en ’t 
begrip van deezen zal genoeg zyn, pm vat» 
den aart der anderen niet laag te denken. 
Onze gemeene Moffel kan door een lid, 
de gedaante van een tangetje heeft , ?i?h 
vast fpinnen , omkeeren en voortkruipen. 
Om zich elders te begeeven, opent zy haar 
fchulp, fteekt dat lid fomtyds anderhalve!» 
duim ver uit, voelt naar alle kanten , en * 
dat vaathegtende door een kleverig vogf , 
waar mede het bezet is, op het een of aa* 
der ding, dm haar geval$, ire^t zy t 
al voortfchpiMeudft^-daar paar toe - Dit lid 
is das den Voet der Mosfel; fy heeft door 
hetzelve een voorregt bovejt de Oester. 
V. Hoe is deeze- Voet? 
A. Deeze Voet is hqogbruin, met yerrchei* 
den’* fpieren voorzien , om zjch te kunnen 
draaien , en wenden- In di £ hu) is et» 
ne holle flpuf* qm, hetzelve ergens. op plak-, 
kende, daaruit e§n vogt te laaten loopcp * 
dat de Mosfel- b'y zjch heeft , ’t welk , ge» 
ftold zynde , eenen draad vormt, die men 
ziet, a l ® de Mosfel haare topg, dat is , dit 
ftd terpg trekt. Zelden fpint ?y, op ééneft 
dag, meer dm» dtie tot vyf draaden; doch, 
by lengte van tyd, foms v*n dertig tot veer* 
Bb a tig„ 
