Vollenhove zyn er , die in andere 'Stee 
nen vast zitten, waaruit blykt, dat ze al¬ 
daar met door den eenen of anderen 
neêrgeworpen zyn. Zie hier de Tekening 
van drie fraaie, hoewel onvolmaakt ver¬ 
beende Zeeappelen , aldaar gevonden. 
CPlm 70 De Zeeappel, of zo men liever 
wil, de kern van den Zeeappel, die, Fig i 
getekend is , heeft, in eene der zyden naar 
beneden, een gat, dat doorloopt, alwaar 
de volkomen verfteening . ergens door belet 
is geworden. Zyne gedaante is ruig. Aan 
den kruin, en aan de ronde vlakjes rondom 
loopende, kan men zien , dat het een waare 
Zeeappel is. De tweede , Fig. 2 , is Iadder 
van gedaante; de beneden helft wyst duide-' 
8* LÏ 1 hy t0t de Zee *mlen behoort. 
De fteenftoffe is daar graauw: in het midden 
volgt een zwarte band , en boven denzelven 
eene lichte fteenftoffe, dje als hoorn dóor- 
fchynend is. Een gaatje vertoont zich in ’t 
bovendeel, het welk , gepeild, eene ondiepe 
bolligheid doet gevoelen. In Fig. 3. z i et L 
niet meer dan eenen halven Zeeappel; de 
bovenhelft is weggeflagen. Hy beftaat mede 
uit twee verfchillende fteenftoffen; het bui. 
tenfte is graauw, de kern geelagtig wit 
V. Van zulke dingen hebt. gy te vooren 
reeds gefprooken; (I.Deel, bl. ai 4 , ai5 n 
gy kwu er my geeiïe meer opjioemen? 
