DEE N EN VAN EEN* OLYFAHT. 419 
A. Ja wel ! Van tyd tot tyd 1 wórdt et 
in ons Vaderland iets opgedolven , ’t geen 
eener goede Befchryving waardig is. Bin¬ 
nen korten zal er ons Doétor f. Vers ter. 
eene geeven van het Heupbeen van eenen 
zeer grooten Olyfant, en van de Boven¬ 
kaak van eenen jongen met de Jdezen er in • 
beiden te Maren, een Dorp in dé Meyery 
van ’s Bosch , voorleeden jaar , gevonden. 
V. Hoe vreemd is dit! Doch de Zeeappelen 
zullen by den Zondvloed of door de overftro- 
mingen der Zee , levendig hier gebragt, en, 
in het vaste land ingefchommeld , verfteend 
zyn ? 
A. Konde gy niet eene moeilyker Vraag 
of ze niet in laatere tyden van de Krytber- 
gen uit Engeland , verfteend, afgefpoeld , en 
tot onze Zuiderzeefche Stranden door d e 
golven vervoerd zyn: dan, of zeniet, by 
den Zondvloed of laatere zwaare Zeevloe¬ 
den , ,door dé Noordzee zelve hier neêr ge- 
legd, of wel door de Zuiderzee opgewor¬ 
pen , en vervolgens^ verfteend zyn ? hoewel 
dit laatfte niet waarfcbynlyk is, om dat ér 
thans in deeze. Zee geene zo groote Zee- 
appelen voorkomen, en veel minder in oude 
tyden daarin zullen geweest zyn, alzo ze 
toen klein was , en alleen door eenen naau- 
wen ftroom in de Noordzee uitwaterde. Het 
Dd a ia 
