52 
— Γ — 
χαυλιόδοντας εχει, χαθάπερ υς, τα δ’ όζεις καί επαλ- 
λάττόντας, οθεν καρχαρόδοντα καλείται. επε) γάρ εν τοΐς 
οόχσιν τι ισχύς αυτών, τητο σε γ<νοπ: αν σί& τψ οζυτητα , 
Οί χρήσιμοι πρός την αλκήν εναλλάζ εμπίπτουσιν, όπως 
5 μη άμβλυνωνται τριβόμενοι 7τρός άλληλους. Η<^εν δε των 
ζωων ες)ν άμα χαρχαρόδν χα) χαυλιόδκν, δια το μηδέν 
μάτην ποιεΊν την φυσιν μηδε περίεργον εςι δε των μεν δια 
πληγης η βοήθεια, των δε δια δήγματος, διόπερ αι θη- 
λειαι των ύων δάχνκσιν η γάρ εχκσι χαυλιόδοντας, χαθόλκ 
ίο χρεών τι λαβεΐν, ο χαι επ) τότων χαι επ) πολλών των 
υςερον λεχθησομενων εςαι χρήσιμον. των τε γαρ πρός αλ¬ 
κήν τε χαι βοήθειαν οργανικών μορίων εκαςα άποδίδωσιν η 
φυσις τοΐς δυναμενοις χρησθαι μόνοις η μάλλον, μάλιςα 
δε τω μάλιςα, οΐον χεντρον, πληκτρον, κέρατα, χαυλιό- 
15 δοντας χαι εί τι τούτον ετερον. επε) δε τό άρρεν Ισχυρότε- 
ρον κα\ θυμικωτερον, τλ μεν μόνα τα δε μάλλον εχει τα 
τοιαυτα των μορίων, οσα μεν γάρ άναγκαΐον και τοΐς θη- 
λεσιν εχειν, οΐον τα πρός την τροφήν, εχνσι μεν ηττον δ * 
εχχσιν, οσα δε πρός μηδέν των αναγκαίων, πκ εχνσιν. χα) 
20 διά τητο των ελάφων οι μεν αρρενες εχουσι κέρατα, αι δε 
θηλειαι πκ εχβσιν. διαφέρει <^ε χα) τα κέρατα των θηλειων 
βοών χα) των ταύρων * ομοίως δε χαϊ εν τοΐς προβάτοις. 
και πλήκτρα των άρρενων εχόντων αι πολλά) των θηλειων 
πκ εχκσιν. ώς δ’ αυτως εχει τη7 ο και επ) των άλλων των 
25 τούτων, οι δ ιχθύες πάντες εί.Λ καρχαρόδοντες, πλην του 
ενός τη καλούμενου σκάρου * πολλοί δ εχουσι χαι εν ταΐς 
γλωτταις ο δοντας και εν τοΐς ουρανοΐς. τουτου δ αίτιον δτι 
άναγκαΐον εν ύγροΐς ίσι παρεισδεχεσθαι τό υγρόν αμα τρ 
τροφή, και τητο ταχέως εκπέμπειν. η γάρ ενδεχεται λεαί- 
30 νοντας διατρίβειν είσρόοι γάρ αν το υγρόν εις τάς κοιλίας, 
διά τούτο πάντες εισϊν οζεΐς πρός την διαίρεσιν. πάλιν χα) 
πολλο) χα) πολλαχη, ίνα άντ) τη λεαίνειν εις πολλά χερ- 
