Γ 
55 
λ ον. οτοις ά’ άχρηςος πέφυκεν η των κεράτων εζοχη, τέ- 
τας προττέθεικεν ετέραν βοήθειαν η φύτις, οΐον ταίς μεν 
ελάφοις τάχος (το γάρ μέγεθος αυτών και το πολυτχιδες 
μάλλον βλάπτει η ωφελεί ), κα\ βχβάλοις άε κα\ άορ- 
κάτι (προς ένια μεν γάρ άνθιςάμενα τοΐς κέρατιν άμυνον- 5 
ται, τα άε θηριώδη κα\ μάχιμα αποφεύγουν), τοΐς δε 
βονάτοις (και γάρ τέτοις γαμφά τα κέρατα πέφυκε προς 
άλληλα) την τέ περιττώματος άφετιν' τέτω γάρ αμύνε¬ 
ται φοβηθέντα 9 και ταύτγ δε τγ προέτει διασώζεται έτε- 
ρα. αμα δ’ ικανάς και πλείχς βοήθειας ύ δέδωκεν η φύσις ίο 
τοΐς αύτοΐς. εςι δε τά πλεΐςα των κερατοφορων δίχαλά, 
λέγεται δε και μώνυχον , ον καλέσιν ’ΐν^κον ον ον. τά μεν 
«ν πλεΐςα , καθάπερ και το σώμα διν,ρηται των ζωων οϊς 
ποιείται την κίνησι ν, δεξιόν και άριςερον , και κέρατα δύο 
πέφυκεν έχειν διά την αιτίαν τ αυτήν 9 εςι δε κ,α) μονοκέ- 15 
ρατα, οΐον ο τε ορυίζ καί ό ’ Ινδικός καλίμενος ονος. εςι δ’ 
ό μεν ορυ ξ διχαλον , ό δ’ ονος μώνυχον, έχει δε τά μονο¬ 
κέρατα το κέρας εν τω μέσω της κεφαλής * έτω γάρ εκά- 
τερον των μερών μάλιστ αν έχοι κέρας εν 9 το γάρ μέσον 
ομοίως κοινον άμφοτέρων των εσχάτων. εύλογως δ’ αν δο- 20 
ζειε μονοκερων εΐναι το μώνυχον τ« διχαλέ μάλλον * οπλή 
γάρ κα\ χηλη την αυτήν έχει κέρατι φύσιν , ωσθ’ άμα κα\ 
τοΐς αύτοΐς η σχίσις γίνεται των οπλών και των κεράτων, 
ετι δ’ η σχίσις και το διχαλον κατ’ έλλειφιν της φύσεως 
εςιν, ως’ εύλογως τοΐς μωνύχοις εν τοΐς οπλαΐς δέσα την 25 
ύπεροχην η φύσις άνωθεν άφεΐλε και μονοκερων εποίησεν. 
ορθως δε και το επι της κεφαλής ποιησαι την των κεράτων 
φύσιν, αλλά μη καθάπερ ο Αίσωπέ Μ ωμός διαμέμφεται 
τον ταύρον οτι ύκ επ) τοΐς ωμοις έχει τά κέρατα, οθεν 
τάς πληγάς εποιεΐτ’ αν ’ισχυροτάτας, άλλ’ επι τ» άσθενε- 30 
ςάτου μέρους της κεφαλής, έ γάρ οζυ βλέπων ό Μα ')μος 
ταύτ' επετίμησεν. ώσπερ γάρ κα\ ει ετέρωθί πχ τ« τάμα- 
