Λ 
— Γ — 
57 
τοφόρων χδεν εςιν άμφωδον* άνω γάρ κκ εχει τός προσθινς 
όδόντας' άφελ'έσα γάρ εντεύθεν η φυσις το7ς κεράσι προσ- 
έθηκε, καί ή διδόμενη τροφή εις τός οδόντας τότους εις την 
των κέρατων α ύζησιν αναλίσκεται, τκ <^ε τας θηλείας ελά- 
φνς κέρατα μεν μη εχειν, περ) δε τ^ς οδόντας ομοίως τοΐς 5 
άρρεσιν , αίτιον το την αυτήν είναι φυσιν αμφοΐν και κερα- 
τοφόρον. άφγ,ρηται δε τα κέρατα τάίς θηλείαις δια το χρή¬ 
σιμα μεν μη εΐναι μηδε το7ς άρρεσιν , βλάπτεσθαι δ' ησσον 
δια την ίσχυν. των δ' άλλων ζωων οσοις μη εις κέρατα 
αποκρίνεται το τούτον μόριον τη σώματος , ενιοις μεν των ίο 
όδόντων αυτών επηυζησε το μέγεθος κοιννι πάντων , ενιοις δ\ 
χαυλιόδοντας ώσπερ κέρατα εκ των γνάθων εποίησεν. 
Περί μεν ούν των εν τη κεφαλή μορίων ταυτφ διω- 
3 ρίσθω, υπό <$ε την κεφαλήν ο αυχην πεφυκως εςι το7ς 
έχουσιν αυχένα των ζωων. ου γάρ πάντα νότο το μόριον 15 
εχει, άλλα μόνα τα εχοντα ων χάριν ό αυχην πεφυ- 
κεν' ταΰτα δ’ έστιν ο τε φάρυγίζ και ο καλέμενος οισο¬ 
φάγος. ό μεν πν φάρυγζ του πνεύματος ενεκεν πέφυκεν' 
διά τητη γάρ είσάγεται το πνεύμα τα ζωα και εκπέμπει 
άναπνέοντα και εκπνεοντα. διό τα μη εχοντα πλευμονα 20 
πκ εχχσιν «ο αυχένα , οιον το των ιχϋυων γένος, ο ο οι¬ 
σοφάγος εστ) δι ου η τροφή πορεύεται εις την κοιλίαν * 
ωσν οσα μη εχει αυχένα , «ο οισοφάγον επιοηλως εχκ- 
σιν. κκ άναγκαίον δ' έχειν τον οίσοφάγον της τροφής ενε¬ 
κεν * νθεν γάρ παρασκευάζει προς αυτήν, έτι δε μετά την 25 
τ« στόματος θεσιν ενδέχεται κείσθαι την κοιλίαν ευθέως , 
τον δέ πλευμονα ούκ ενδέχεται. δε7 γάρ είναι τινα κοινόν 
οιον αυλώνα , δέ ου μεριεΤται το πνεύμα κατά τάς αρτη¬ 
ρίας εις τάς σύριγγας , διμερής ων’ και κάλλις’ αν ντως 
άποτελοί την αναπνοήν και εκπνοην. τ« δ' οργάν* τ» περ) 30 
την αναπνοήν εξ ανάγκης εχοντος μηκοζ , άναγκαίον τον 
οισοφάγον εΐναι μεταζύ τη ςόματος και της κοιλίας, έςι 
