58 
— Γ 
ο μεν οισοφάγος σαρκώδης, εχων νευρώδη τάσιν, νευ¬ 
ρώδης μεν, όπως εχγ διάτασιν εϊσιύσης της τροφής, σαρ¬ 
κώδης δε, όπως μαλακός γ κα) ενδίδω και μη βλάπτη- 
ται τραχυνόμενος υπό των κατιόντων. ·η δε καλχμενη φά- 
5 ρυγξ και αρτηρία συνεστηκεν εκ χονδρωδους σώματος * ου 
γάρ μόνον αναπνοής ενεκεν εςιν αλλά κα) φωνής, δεΐ δε 
τό 'φοφησειν μέλλον λεΐον είναι κα) ςερεότητα εχειν. κει- 
ται δ’ έμπροσθεν η αρτηρία του οισοφάγου, καίπερ εμ- 
ποδίΖουσα αυτόν περ\ την υποδοχήν της τροφής * εάν γάρ 
10 τι παρεισρυγ ζηρόν η υγρόν εις την αρτηρίαν, πνιγμούς 
κα) πόνους κα) βηχας χαλεπάς εμποιεί, ο δη και θαυ- 
μάσειεν αν τις των λεγόντων ως ταυτή τό ποτόν δεχεται 
το ζωον* συμβαίνει γάρ φανερως τα λεχθεντα πασιν, οις 
αν παραρρυτ, τι της τροφής, πολλαχγ δε γελοίον φαίνε- 
15 ται τό λεγειν ως ταύτγ τό ποτόν είσδεχεται τα ζωα. πό¬ 
ρος γαρ ύδείς εςιν εις την κοιλίαν από τ£ πλεύμονος, ώσ¬ 
περ εκ τό ςόματος όρωμεν τον οισοφάγον, ετι δ’ εν τοΐς 
εμετοις και ναυτίαις ούκ άδηλον πόθεν τό υγρόν φαίνεται 
πορευόμενον. δηλον δε κα) οτι ούκ εύθεως εις την κύστιν 
20 συλλεγεται το υγρόν, αλί! εις την κοιλίαν πρότερον' τά 
γαρ της κοιλίας περιττώματα φαίνεται χρωματίζειν η 
ιλύς τού μελανός οίνου* συμβεβηκε δε τούτο πολλάκις 
φανερόν κα) επ) των εις την κοιλίαν τραυμάτων, αλλά 
γάρ ίσως εύηθες τό τύς ευήθεις των λόγων λίαν ε^ετάζειν. 
25 η δ’αρτηρία τω διακείσθαι, καθάπερ είπομεν, εν τω πρόσ- 
θεν υπό της τροφής ενοχλείται * αλί! η φύσις προς τκτο 
μεμηχάνηται την επιγλωσσίδα. τ αυτήν δ’ ύκ εχουσιν ά¬ 
παντα τά Χωοτοκόντα, αλί! οσα πλεύμονα εχει κα) τό 
δέρμα τριχωτόν, κα) μη φολιδωτά μηδε πτερωτά πεφυ- 
30 κεν. τύτοις δ’ άντ) της επιγλωττίδας συνάγεται κα) διοίγε- 
ται ό φάρυγζ, ονπερ τρόπον εκείνοις επιβάλλει τε κα) 
αναπτύσσεται τύ πνεύματος τυι εισόδω τε και εζόδω άνα- 
