— Γ — 
61 
φυσις, « μα τι κωλύει μέϊΧον. έμφανέςατον δε το λεχθεν 
εστιν επ) των ανθρώπων, βούλεται δε κα\ εν τ ο7ς άλλοις 
όμολόγως εν μεσω κείσθαι τ« αναγκαίου σώματος. τότου 
δε πέρας γ τα περιττώματα άποκρίνεται' τα δε κωλα 
πεφυκεν άλλοις άλλως, και εςι των προς το ζην α - 5 
ναγκαίων, διό κα\ άφαιρνμενων Χβσιν' δγ,λον δ’ ως ουδέ 
προστιθέμενα φθείρει, οι δ* εν τγ κεφαλή λεγοντες την αρ¬ 
χήν των φλεβών ούκ ορθως ύπε\αβον. πρώτον μεν γάρ 
πολλάς άρχάς και διεσπασμενας ποιουσιν, εΤτ εν τόπω 
’φυχρω. δηλοΐ δε δυσριγος ων, ο δε περί την καρδίαν τκ- 10 
ναντίον. ώσπερ δ’ ελεχθα, δια μεν των άλλων σπλάγχνων 
διεχκσιν αϊ φλεβες, δια δε τγ,ς καρδίας « διατείνει φλεφ' 
οΰεν και οηλον οτι μοριον και αρχή των φλερων εςιν ν\ 
καρδία . κα\ τητ’ εύλόγως’ μέσον γάρ το της καρδίας εςι 
σώμα πυκνόν και κοίλον πεφυκός, ετι δε πλήρες αίματος 15 
ως των φλεβών εντεύθεν αργμενών, κοίλον μεν προς την 
υποδοχήν τ« αίματος, πυκνόν δε προς το φυλασσειν την 
άρχαν τνις θερμότατος, εν ταυτγ γάρ μόνγ των σπλάγχνων 
και τε σώματος αίμα άνευ φλεβών εστί, των δ' άλλων 
μορίων εκαςον εν ταίς φλεφ)ν εχει το αΐμα. και τκτ’ ευ- 20 
λόγως * εκ της καρδίας γάρ εποχετευεται και εις τάς 
φλε'βας, εις δε την καρδίαν «κ, άλλοθεν' αυτα γάρ εςιν 
άρχγ\ και παγα τ ου αίματος η υποδοχή πρώτα· εκ των 
ανατομών <5ε κατάδαλα μάλλον ταυτα, και εκ των γενε- 
σεων' εύθεως γάρ εςιν εναιμος πρώτα γινόμενα των μορίων 23 
απάντων, ετι δ' αί κινήσεις των άδεων καί των λυπαρων και 
ολως πάσας αισθάσεως εντεύθεν άρχόμεναι φαίνονται και 
προς ταυταν περαίννσαι. #τω δ' εχει κα\ κατά τον λόγον’ 
άρχαν γάρ είναι δεΐ μίαν, οπχ ενδεχεται. ευφυεςατος <^ε 
των τόπων ο μέσος' εν γάρ το μέσον και επ) παν εφικτόν 30 
ομοίως η παραπλασίως. ετι δ' επει ντε των άναίμων «#εν 
αίσθατικόν «τε το αΐμα, δαλον ως το πρώτον εχον ως εν 
