70 
— Γ 
σπλήνα δόξειεν αν οΐον νόΘον είναι ήπαρ ο σπλην, εν δε τοΐς 
μη εξ ανάγκης εχβσιν, άλλα πάμμικρον ώσπερ σημείου 
χάριν, εναργως διμερες το ήπαρ εςιν, και το μεν εις τά 
δεξιά, το δ’ ελαττον εις τάριςερά βίλεται την βεσιν εχειν. 
5 « μην άλλα καί εν τοΐς ωοτόκοις ηττον μεν ^ επί τίτων 
φανερόν, ενίοις ^ε κάκεΐ ώσπερ εν τισι ζωοτόκοις επιδηλως 
διεςηκεν, οΐον κατά τινας τοπνς οι δασυποδες δυο δοκάσιν 
ηπατ εχειν, καΰάπερ των ιχβυων ετεροί τε τινες καί οι 
σελαχωδεις. διά δε το την βεσιν εχειν το ήπαρ εν τοΐς δε- 
10 ξιοΐς μάλλον η του σπληνος γεγονε φυσις, ως άναγκαΐον 
μεν πως, μη λίαν ο είναι πασι τοις ζωοις. τ« μεν *ν οι- 
φυη την φυσιν είναι των σπλάγχνων αίτιον, ώσπερ είπα- 
μεν, 
\ 
το 
δδ 
/ > 
είναι το 
ο δε) 
υον και το αριςερον' εκατερον γαρ 
ζητεΐ το ομοιον, ώσπερ και αυτά βούλεται παραπλησίαν 
15 καί διδυμην εχειν την φυσιν, καβάπερ εκείνα δίδυμα μεν, 
συνηρτηται δ' εις εν, κάϊ των σπλάγχων ομοίως εκαςον. 
εςι δε σπλάγχνα τά κάτω του υποζωματος κοινή μεν 
πάντα των φλεβών χάριν, όπως νσαι μετέωροι μενωσι τω 
τούτων συνδεσμω προς το σώμα, καβάπερ άγκυραι γάρ 
20 βεβληνται προς το σώμα διά των αποτεταμένων μορίων, 
από μεν της μεγάλης φλε'βος προς το ήπαρ καί τον σπλή¬ 
να. τότων γάρ των σπλάγχνων η φυσις οΐον ήλοι προς το 
σώμα προσλαμβάνχσιν αυτήν, εις μεν τά πλάγια τ« σώ¬ 
ματος το β’ ήπαρ καί ο σπλην την φλε'βα την μεγάλην 
25 (άπο ταυτης γάρ εις αυτά μ όνον διατείνκσι φλεβες), εις δε 
τά οπισβεν οι νεφροί. προς δ’ εκείννς ν μόνον από της με¬ 
γάλης φλεβός άλλά καί από της αορτής τείνει φλεφ εις 
εκάτερον. ταυτα δη συμβαίνει διά τότων τγ συςάσει των 
ζωων’ καί το μεν ήπαρ καί ο σπλην βοηβεΐ προς την πε- 
30 ψιν της τροφής (εναιμα γάρ όντα βερμην εχει την φυσιν), 
οι δε νεφροί προς τό περίττωμα τό εις την κυςιν άποκρι- 
νόμενον. καρδία μεν ούν καί ήπαρ πασιν άναγκαΐα τοΐς 
