— Β — 
29 
κκ έχοι χδεμιαν αϊσθησιν. διό και γηράσκει ταχέως τα 
λίαν πίονα' όλίγαιμα γΑ ρ ατε εις την πιότητα άναλισκο- 
μέτ6 Τ6 αίματος, τα δ* όλίγαιμα ηδη προωδοποίηται ητρός 
την φθοράν η γάρ φθορά ολιγαιμία τις εςί, και το ολί¬ 
γον παθητικόν κα) υπό ’φυχρχ τ» τυχόντος και υπό θερμν. 5 
και αγονωτερα όη τα πιονα εςι οια την αυτήν αιτίαν ο 
γάρ εδει εκ ν* αίματος εις την γονην ιέναι κα) το σπέρμα, 
Τότ εις την πιμελην αναλίσκεται και το ςέαρ’ πεττόμενον 
γαρ το αΐμα γίνεται ταυτα, ωςε η όλως » γίνεται περίτ¬ 
τωμα αύτοΐς ούδεν η ολίγον. κα\ περ\ μεν αίματος και 10 
Ιχωρος κα) πιμελης κα) ςέατος, τι τέ εςιν έκαςον αυτών 
κα) διά τίνας αιτίας, εϊρηται. 
6 ν Ε ςι 8ε κα) ο μυελός αίματός τις φυσις, κΑί ούχ 
ώσπερ οίονταί τινες, της γονής σπερματική δυναμις. δηλοΐ 
δ’ εν τοΐς νέοις πάμπαν’ ατε γαρ εξ αίματος συνεςωτων 15 
των μορίων και της τροφής ουσης τοΐς εμβρυοις αίματος, 
κα) εν τοΐς όςοΐς ο μυελός αιματώδης εςίν’ αύ^ανομένων 
δε κα) πεττομένων, καθαπερ κα) τα μόρια μεταβάλλει 
κα) τα σπλάγχνα τάς χρόας (υπερβολή γαρ αιματώδες 
κα) των σπλάγχνων έκαςόν εςιν έτι νέων ον των), ου τω κα)20 
ο μυελός ’ κα) των μεν πιμελωδων λιπαρός και πιμελγ 
ομοιος , οσοις δε μη πιμέλη όμοιος αλλά ςέαρ γίνεται το 
αΐμα πεττ όμενον, τουτοις <^ε ςεατωδης. διό τοΐς μεν κερα- 
τοφόροις κα) μη άμφωδχσι ςεατωδης, τοΐς δ’ άμφωδνσι 
καί πολυσχιδέσι πιμελωδης. ηχιςα δε τούτος ο ραχίτης 25 
ες) μυελός διά το δεΐν αυτόν εΐναι συνεχή κα) διέχειν διά 
πάσης της ράχεως διγρημένης κατά τές σφονδύλους * λι- 
παρος ο ων η ςεατωδης κκ αν ομοίως ην συνεχής, αλλ η 
σραυςος η υγρός, ενια ό ουκ εχει των Ι^ωων ως αζίως ει- 
πεΐν μυελόν, όσων τα ος-Α ισχυρά και πυκνά, οίον τα τ«30 
λέοντος· τκτκ γάρ τα όςα, διά το πάμπαν ασημον έχειν, 
δοκεΐ ουκ έχειν όλως μυελόν, επέι δε την μεν των όςων 
