20 
— Β 
μΐ'όργγ,ταν το αΐμα πρωτην, εύλογον, εξ οΐας δέχεται τρο¬ 
φής, εκ τ οιαυτης ιτυνεςάναι και αυτήν. διότι μεν «ν αίμα- 
τικά τ^ν μορφήν τα <Γ7 τλάγχνα εςιν, εΐρηται , κ&1 &οτ< τ»ί 
/Λεν ομοιομερή τη δ' ανομοιομερή, 
ί . Των ομοιομερών μορίων εν τοΐς Χωοις εστ) τ& /Λεν 2 
μαλακό, και υγρά, τα δε τκληρά καϊ ςερεά, υγρά μεν η 
ολω£ η εως αν η εν τη φυτει , οίον αιμα , ιχωρ, π ι μέλη, 
, μυελός, γον/ί, χολή, γάλα εν τοΐς έχουτι, τάρζ, 
και τα τέτοις άνάλογον' « άτταντα τά ζωα τίτων των 
{Ο μορίων τέτευχεν, ωλλ’ εν:ω των άνάλογον τούτων τιτίν. τά 
^ε ξ*?/)& κ&) ςερεά των ομοιομερών εςιν, οΐον όςουν ακανύα 
νευρον φλέφ. και γάρ των ομοιομερών η διαιρετις εχει 
διαφοράν’ έςι γάρ ως ίνιων το μέρος ομώνυμον τω ολω, 
οΐον φλεβός φλέφ, έςι δ’ ως νχ ομώνυμον, άλλα προτω- 
15 ττ ου πρότωπον κδαμως. πρώτον μεν «ν και τοΐς υγρόΐς μο- 
ρίοις και τοΐς ξ ηροΐς πολλοί τρόποι της αίτιας είτίν. τά μεν 
γάρ ως υλη των μερών των ανομοιομερών εςιν (εκ τούτων 
γάρ (Γυνέςηκεν έκαςον των οργανικών μερών, εξ οστών και 
νεύρων κα) ταρκων κα) άλλων τοιέτων τυμβαλλομένων τά 
20 μεν εις την ουτίαν τά δ 1 εις την εργατιαν), τά δε τροφή 
τέτοις των υγρών εςι (πάντα γάρ εξ ύγρκ λαμβάνει την 
αυζητιν), τά <?ε περιττώματα τυμβέβηκεν εΐναι τέτων, οΐον 
την τε της ζτιρας τροφής υπόςατιν κα) την της ύγρας τοΐς 
έχχτι κυςιν. αυτών δε τέτων αι διάφορά) προς άλληλα τκ 
25 βελτιονος ένεκέν εϊτιν, οΐον των τε άλλων κα) αίματος προς 
αΐμα’ το μεν γάρ λεπτέτερον το δε παχυτερον κα) το 
^οεν καΰαρωτερόν εςι το <$ε θολερωτερον, ετι δε το μεν φυ- 
χρότερον το δε θερμότερον έν τε τοΐς μορίοις του ενός ζώου 
(το γάρ εν τοΐς άνω μέρετι προς τά κάτω μόρια διαφέρει 
30 ταυταις τοΐς διαφοραΐς ) κα) ετέρω προς έτερον, κα) ολως 
\ \ V ^ γ / >/ \ > \ Λ/ «τ V 
τα μεν εναιμα των ςωων εςι, τα ο αντί τ« αίματος εχει 
έτερον τι μόριον τούτον, εςι δ' Ιτχυος μεν ποιητικωτερον το 
