12 
— Α 
'ζόπουν. τετο γάρ η συνεχεία βελεται των από του γένους 
χατά την διαίρεσιν διάφορων ως εν τι το παν ον. αλλά 
παρά την λεξιν συμβαίνει δοχεΐν την τελευταίαν μονήν εΐναι 
διαφοράν, οΐον το πολυσχιδές η το δίπουν, το δ’ ύπδπουν 
5 χα) πολύπεν περίεργα, οτι δ’ αδύνατον πλείες εΐναι τοιαύ- 
τας, δηλον' αει γάρ βαδίζων επ) την εσχατην διαφοράν 
άφιχνείται, αλλ’ ’εχ επ) την τελευταίων χα) το είδος, αυτή 
δ’ ες)ν ΐ το σχίβόπουν μόνον, η πασα η συμπλέεις, εάν 
διαιρηται άνθρωπον, οιον εί τις συνθείη ύπόπεν, δίπψ, σχι- 
1θζ07τκν. εί δ’ ην ο άνθρωπος σχίίόπεν μόνον, ούτως εγίγνετ 
αν αυτή μια οιαφορα. νυν ο επειόη εχ εςιν, αναγχ,η πολ- 
λας εΐναι μη υπό μίαν διαίρεσιν. αλλά μην πλείες γε τε 
αύτε εχ εςιν υπό μίαν διχοτομίαν εΐναι, αλλα μίαν χατά 
μίαν τελευτάν, ωςε αδύνατον ότίεν λαβεΐν των χαθ’ εχαςον 
ΐζζωων δίχα διαιρεμένες. 
Άπορησειε δ’ αν τις δια τι εχ άνωθεν εν) όνόματι εμ-Α 
περιλαβόντες αμα εν γένος αμφω προσηγόρευσαν οι άνθρω¬ 
ποι, ο περιεχει τά τε ένυδρα χα) τα πτηνά των Χωων. εςι 
γάο ενια πάθη χοινά χαι τετοις χαι τοίς άλλοις ζωοις α- 
20 πασιν. άλλ’. όμως ορθως διωριςαι τετον τον τρόπον. 0σα μεν 
γάρ διαφέρει των γενών χαθ’ ύπεροχην χα) το μάλλον χα) 
το ηττον, ταύτα ύπεζευχτ αι εν) γίνει, οσα δ' εχει το αν Α¬ 
λογον, χωρίς * λέγω δ ? οιον ορνις ορνιθος διαφέρει τω μάλ¬ 
λον η χαθ' ύπεροχην (το μεν γάρ μαχροπτερον το δε βρα- 
25 χυπτερον), Ιχθύες δ’ ορνιθος τω άνάλογον (ο γάρ εχείνω 
πτερόν, θατερω λεπίς). τετο ποιεΐν επ) πασιν ε ράδιον' 
τα γάρ πολλά ζωα άνάλογον ταύτό πεπονθεν. επει δ’ εσίαι 
μεν εισι τά έσχατα είδη, ταύτα δε χατά το είδος αδιά¬ 
φορα, οΐον 2$ωχράτης Κ ορίσχος, άναγχαϊον η τά χαθόλου 
30 ύπ άρχοντα πρότερον ειπεΐν η πολλάχις τ αυτόν λεγειν, χα- 
θάπερ είρηται. τά δε χαθόλε χοινά' τά γάρ πλείοσιν ύπ- 
άρχοντα χαθόλε λεγομεν. απορίαν δ’ εχει περ) πότερα δει 
