δ 
— Α — 
άγχη αρα τοιονδ) είναι και εκ τοιων^ί, εϊ εκείνο εςαι. ?τ ι 
μεν ούν δυο τρόποι της αίτιας , καί δει λέγοντας τυγχάνειν 
μάλιςα μεν άμφοϊν , εί δε μη , ^ηλο'ν γε πειρασθαι ποιεΐν, 
κα\ οτι πάντες οι τούτο μη λεγοντες ον δεν ώς είπεΐν περ\ 
5 φυσεως λεγεσιν * άρχη γάρ η φυσις μάλλον της ύλης. 
ενιαχε δε πε αυτ^ί καϊ ’Εμπεδοκλής περιπίπτει , αγόμενος 
ύπ’ αυτής της αλήθειας , κ&Ι την «<ποί.ν κ&ί την φυσιν &ν- 
Λγκ^ζετΛί φάναι τον λόγον εΐναι , οΓον οττουν άποδιδ'ους τι 
εςιν" ούτε γάρ εν τι των στοιχείων λεγει αυτό ούτε δυο η 
10 τρία ούτε πάντα , αλλά λόγον της μίξεως αυτών, δηλον 
τοίνυν οτι και η σάρζ τον αυτόν τρόπον εςί, και των άλλων 
των τοιετων μορίων εκαςον. αίτιον δε τε μη ελθείν τες προ¬ 
γενέστερες επ\ τον τρόπον τούτον , ότι το τι ην εΐναι και το 
όρίσασθαι την ουσίαν ουκ ην, άλλ’ ηρφατο μεν Δημόκριτος 
15 πρώτος , ώς εκ αναγκαίου δε τί) φυσική θεωρία , αλλ’ εκ- 
φερόμενος ύττ’ αυτε τε πράγματος , επί %ωκράτες δε τετο 
μεν ηύζηθη, το <^ε ζητε?ν τ& περί φυσεως εληξε, προς δε 
την χρήσιμον αρετήν και την πολιτικήν άπέκλιναν οι φίλο¬ 
σοφεντες. όειχτεον ό ετως, οιον οτι εςι μεν η αναπνοή τεοι 
20 χάριν , τετο δε γίγνεται διά τάδε εξ ανάγκης, η δ’ανάγκη 
οτε μεν σημαίνει ότι εί εκ,εΐνο εσται το ου ενεκα, ταυτα 
ανάγκη ες)ν εχειν, οτε ο ’ οτι εςιν ετως εχοντα και πεφυ- 
κότα. το θερμόν γάρ άναγχαΐον ε^ιεναι και πάλιν είσιεναι 
> λ» \ > / > -ν ~ Ι\> ·>/ Λ > λ,/ > 
αντικρεον , τον ο αέρα εισρειν. τετο ό ηοη αναγκαιον εςιν. 
25 του εντο£ $ε θερμού άντικίπτοντος εν τΐ\ 'φυζει του θύραθεν 
\ Γ νν ^ Γ \ ν / 
)όος και η εκοόος. 
άερος η εϊσοόος και η εζοόος. ο μεν ουν τροπος έτος ο της 
μεθόδου , κα) περ) ών δει λαβεΐν τάς αίτιας , ταυτα και 
τοιαυτά εςιν. 
Δαμβάνουσι δ* ενιοι το κ,αθ' έκαστον , διαιρούμενοι το 
30 γένος εις δυο διαφοράς, τετο δ’ εςι ττ\ μεν ε ράδιον , τγ δε 
αδύνατον, ενίων γάρ εσται διαφορά μία μόνη , τά δ’ άλλα 
περίεργα , οΓον υπόπεν, δίπεν, σχιζόπεν. άπεν' αυτή γάρ 
ο 
ία 
