6 
— Α — 
μένα, λι&ντθαι), εΐ δη ταύτα ντως, τού φυτικν περ) 'φυ¬ 
χης αν είη λεγειν χολ είδεναι, καί εΐ μη πάτης, κατ' 
αύτο τύτο καθ'ο τοιούτο το ζωον, και τι εςιν η ψυχή, 
η αύτο τ»το το μόριον, κα) περ) των τυμβεβηκότων κατά 
5 την τοιαύτην αυτής ύτίαν, άλλως τε και της φυτεως δί¬ 
χως λεγάμενης και ούτης της μεν ως ύλης της δ* ως 
ύτίας. κα) εςιν αύτη και ως η κινούτα και ως το τέλος. 
τ οίκτον δε τ» ζωχ ήτοι πατα η 'φυχη η μεοος τι αυτής. 
ωςε και ούτως αν λεκτεον είη τω περ) φυτεως θεωρητικά 
10 περ) 'φυχης μάλλον η περ) της ύλης , οτω μάλλον η 
ύλη δι’ εκείνην φύτις εςιν η ανάπαλιν. κα) γάρ κλίνη κα) 
τρίπγς το ζυλον εςιν , οτι δυνάμει ταύτά εςιν. άπορητειε 
δ’ αν τις εις το νυν λεχθεν ειτιβλεψας, πότερον περ) πά- 
της 'φυχης της φυτικής εττ) το είπείν η περί τίνος, ει 
15 γάρ περ) πατης, ούδεμία λείπεται παρά την φυτικήν 
επιςημην φιλοτοφία. ο γάρ νους των νοητών, ωςε περ) 
πάντων η φυτική γνωτις αν είη 9 της γάρ αυτής περ) νού 
κα) τ» νοητό θεωρηται , είπερ προς άλληλα , κα) η αύτη 
θεωρία των προς αλληλα πάντων , καθάπερ κα) περ) αι- 
20 τθητεως κα) των αιτθητων. η »κ εςι πατα η 'φυχη κινη- 
τέως αρχή , ουοε τα μόρια απαντα, αλλ αυζητεως μεν 
οπερ κα) εν τοίς φυτοΐς , άλλοιωτεως δε το αιτθητικόν, 
φοράς δ’ ετερον τι κα) » το νοητικον 9 υπάρχει γάρ η φο- 
ρα και εν ετεροις των ςωων, όιανοια ο νοενι. όηλον »ν ως 
25» περ) πάτης 'φυχης λεκτεον ’ ύδε γάρ πάτα 'φυχη φύ- 
τις, αλλά τι μόριον αύτης εν η κα) πλείω. ετι <^ε των 
εξ άφαιρετεως ύδενός οΐον τ είναι την φυτικήν θεωρητικήν , 
επειδή η φύτις ενεχά τ» ποιεί πάντα, φαίνεται γάρ, ωτ- 
περ εν τόίς τεχναςοΐς ες\ν η τέχνη , ούτως εν αύτοίς τοΐς 
30 7 τραγματιν άλλη τις αρχή και αιτία τοιαύτη , ην εχομεν 
καθάπερ το, θερμόν κα) το φυχρον εκ τ» παντός. διό μάλ¬ 
λον εικός τον ούρανόν γεγενητθαι υπό τοιαύτης αιτίας , εί 
